Παρασκευή 1 Απριλίου … μια ημέρα που άλλοι είναι επιφυλακτικοί για το τι θα δουν και τι θα ακούσουν λόγω της όχι και τόσο «ειλικρινούς» πρόθεσης κάποιων κι άλλοι το διασκεδάζουν κάνοντας φάρσες σε φίλους και γνωστούς….
Εγώ πάλι έχοντας βαρεθεί τα ψέματα της καθημερινότητας, αποφάσισα να διασκεδάσω με άλλο τρόπο τον ερχομό του μήνα Απρίλη ….. αποφάσισα να πάω να παρακολουθήσω από κοντά την πρεμιέρα του Αλκίνοου Ιωαννίδη στο «ΚΥΤΤΑΡΟ LIVE» και ειλικρινά σας λέω ότι δεν το μετάνιωσα καθόλου.
Είχα να δω τον Αλκίνοο Ιωαννίδη από κοντά κάτι παραπάνω από 2 χρόνια και πραγματικά για άλλη μια φορά ενθουσιάστηκα με το live. Ένας Αλκίνοος ανανεωμένος (με νέο look καθώς έχει πλέον κοντό μαλλί και μουσάκι), ένας Αλκίνοος κεφάτος και μουσικά απίστευτα ευρηματικός, καθώς κάθε φορά μας εκπλήσσει ευχάριστα με τις μουσικές του προτάσεις.
Το «ΚΥΤΤΑΡΟ LIVE» ήταν ασφυκτικά γεμάτο κόσμο κάθε ηλικίας και με όρθιους σε κάθε μεριά του μαγαζιού, για ελεύθερο τραπέζι ούτε λόγος, καθώς από την ημέρα που ανακοινώθηκε η εμφάνιση τους, γίνονταν κρατήσεις. Απ’ ότι έμαθα και για την επόμενη μέρα είχαν εξαντληθεί τα εισιτήρια προπώλησης.
Στη σκηνή πλαισίωναν τον Αλκίνοο Ιωαννίδη καταξιωμένοι μουσικοί όπως ο Γιώργος Καλούδης (τσέλο, πολίτικη λύρα), Μανώλης Πάππος (μπουζούκι, λαούτο), Δημήτρης Χατζηζήσης (βιολί) και Δημήτρης Τσεκούρας (κοντραμπάσο). Όπως θα παρατηρήσατε δεν υπάρχουν κρουστά στο συγκεκριμένο μουσικό σχήμα (κάτι που σπάνια βλέπουμε σε τέτοια live ….
Αλλά είπαμε ο Αλκίνοος μας έχει συνηθίσει να μας εκπλήσσει με τις μουσικές του προτάσεις.
Ακούστηκαν πολλά τραγούδια γνωστά … παλιά που όμως ακούγονται τόσο ευχάριστα, όπως πίνεται το παλιό καλό κρασί, λες κι ο χρόνος προσθέτει μαγικά συστατικά που τα κάνει τόσο ξεχωριστά. Ακούσαμε όμως κι άλλα νεότερα τραγούδια του από την τελευταία του δισκογραφική δουλειά «Μικρή βαλίτσα», ενώ μοιράστηκε μαζί μας την ιστορία κάποιων τραγουδιών όπως το «Χατζηδάκιας» που στο cd το τραγουδάει με την Μαρία Φαραντούρη, το «η μάνα μου το Πάσχα» σε στίχους του πατέρα του , ακόμα και το τραγούδι «Μια χούφτα γη» που όπως είπε το έγραψε έχοντας στο μυαλό του τον Νίκο Παπάζογλου και μάλιστα είπε χαρακτηριστικά πως τον στενοχωρεί, που δεν το έγραψε νωρίτερα για να του το δώσει και να το τραγουδήσει ο ίδιος ο Νίκος Παπάζογλου.
Ενδιάμεσα στα τραγούδια δεν παρέλειψε να συνομιλήσει με το κοινό και μάλιστα πολλές φορές μας αφηγήθηκε ιστορίες με χιουμοριστική διάθεση. Η βραδιά κύλησε σαν νεράκι…ήταν ένα υπέροχο live που σας συστήνω να δείτε ανεπιφύλακτα αρκεί να βιαστείτε καθώς έχει μόνο άλλες 2 εμφανίσεις.
Υ.Γ. Στην έξοδο από το μαγαζί αγόρασα το τελευταίο του cd και σήμερα που διάβαζα το ένθετο βιβλιαράκι διαπίστωσα πόσο επίκαιρος είναι ο Αλκίνοος και πως πάντα έχει κάτι να μας πει με τον δικό του ξεχωριστό τρόπο. Για παράδειγμα το τραγούδι «Πάντα θα Ξημερώνει» γράφτηκε μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, αλλά είναι επίκαιρο όσο ποτέ και το τραγούδι «Μικρή βαλίτσα» (τον οποίο τίτλο έδωσε και στην τελευταία του δισκογραφική δουλειά) ….το συγκεκριμένο τραγούδι μιλά για πρόσφυγες και όπως χαρακτηριστικά λέει ο Αλκίνοος το συγκεκριμένο cd « αφιερώνεται σε όσους αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τον τόπο τους και σε όσους εγκαταλείπονται από αυτόν».
Ρεπορτάζ: Αποστόλης Πιπίνης
