Πολλά έχουμε ακούσει για την πρόσφατη ανακοίνωση της Nasa που αφορά το ηλιακό σύστημα Trappist-1 – ένα σύστημα περίπου 39 έτη φωτός μακριά.
Χρησιμοποιώντας δεδομένα από το τηλεσκόπιο Spitzer οι αστρονόμοι κατέληξαν στο ότι υπάρχουν τουλάχιστον 7 πλανήτες περίπου στο μέγεθος της Γης που περιφέρονται γύρω από το αστέρι αυτό.
Το νεαρό ακόμη αστέρι Trappist-1 [ηλικίας περίπου 500 εκ ετών σε αντίθεση με τον Ήλιο που έχει ηλικία 4.6 δισεκ έτη] ανήκει στην κατηγορία των αστεριών κόκκινος νάνος – την πολυπληθέστερη κατηγορία αστεριών στο γαλαξία μας. Όσο και αν θα θέλαμε να πιστεύουμε ότι ο Ήλιος μας είναι ο τύπος αστεριού που συναντάμε πιο συχνά στο γαλαξία μας – τον Milky Way – η αλήθεια είναι ότι το 75% των αστεριών τείνει προς τα χαρακτηριστικά του αστεριού Trappist-1 δηλαδή προς την κατηγορία κόκκινος νάνος.
Το αστέρι Trappist-1 τυχαίνει να είναι αρκετά μικρό σε μέγεθος σε σχέση με τον Ήλιο – 8% της μάζας του και με φωτεινότητα μόλις το 0,05%.
Το μικρό μέγεθος του αστεριού – στην ουσία λίγο πιο μεγάλο από τον πλανήτη Δία – συνεπάγεται ότι για να μπορεί κάποιος πλανήτης του να λαμβάνει επαρκές φως ώστε να αναπτυχθεί ζωή όπως την ξέρουμε, θα πρέπει υποχρεωτικά να είναι σε αρκετά κοντινή απόσταση. Η αρνητική συνέπεια αυτού, και λόγω της έντονης βαρυτικής έλξης που δημιουργείται, είναι ότι κάτι τέτοιο πιθανότατα συνεπάγεται το κλείδωμα του πλανήτη με τη μία μεριά μονίμως στραμμένη προς το αστέρι και με την άλλη μονίμως σκοτεινή.
Ενώ αυτό έχει τεράστιες επιπτώσεις στη θερμοκρασία και στις κλιματολογικές συνθήκες γενικότερα, ερευνητές πρόσφατα κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι με τις κατάλληλες συνθήκες ανταλλαγής θερμότητας από την φωτεινή μεριά προς τη σκοτεινή ενός τέτοιου πλανήτη, η θερμοκρασία θα μπορούσε να μετριαστεί και όντως ο πλανήτης να μπορεί να είναι υποψήφιος για ανάπτυξη ζωής.
Το σημαντικό πλεονέκτημα επίσης που έχουν τέτοια αστέρια – τύπου κόκκινος νάνος – είναι ότι η ζωή τους είναι πολύ μεγαλύτερη από ότι αστέρια όπως ο Ήλιος.
Συγκριτικά το αστέρι Trappist-1 αναμένεται να έχει μία περίοδο ζωής 5 τρισεκατομμυρίων χρόνων σε αντίθεση με τον Ήλιο που μπορεί να μείνει ως ενεργό αστέρι για 10 δισεκατομμύρια χρόνια περίπου. Η τεράστια αυτή διαφορά δίνει την ευκαιρία σε οποιαδήποτε μορφή ζωής εκεί να συνεχίσει να υπάρχει για πολύ πιο μεγάλο διάστημα και άρα μακροχρόνια να εξελιχθεί πολύ πιο πολύ απ’ότι σε πλανήτες γύρω από αστέρια όπως ο Ηλιος.
Οι πλανήτες Trappist-1 e f & g δηλαδή ο 5ος 6ος και 7ος κατά σειρά απόστασης από το μητρικό αστέρι θεωρούνται ως αυτοί που είναι στη κατοικήσιμη ζώνη του αστεριού, με τον Trappist 1e να συγκεντρώνει τις πιο πολλές πιθανότητες για ζωή.
Άρθρο: Αργύρης Καλαμαράς
