Οι πιο δυνατές μάγισσες είναι αυτές που κάνουν ξόρκια χαράς στις ψυχές των παιδιών!
«Η Γριά και οι Μάγισσες», ένα παραμύθι που μας δείχνει πόσο ευτυχισμένοι νιώθουμε, όταν σώζουμε με αυτοθυσία τον τόπο μας, αλλά και την ψυχή μας.
Το παραμύθι είναι εμπνευσμένο από έναν θρύλο που αφηγούνται στην Άνδρο.
Η κα Μάνου μας “ταξιδεύει” στον παραμυθένιο κόσμο της παιδικής φαντασίας και μας μιλάει για το πώς βιώνει αυτές τις “περιπέτειες”!!
Μέμη: Πώς ένας ενήλικας «εισβάλει» στον φανταστικό κόσμο της παιδικής φαντασίας;
κα Μάνου: Τα παραμύθια είναι ο τρόπος που μου ταιριάζει για να πω τις μεγάλες αλήθειες της ζωής. Νομίζω ότι δεν ξαναμπήκα στον φανταστικό κόσμο των παιδιών, απλά το παιδί μέσα μου δεν μεγάλωσε ποτέ.
Όταν γράφω παραμύθια, ξαναζώ ευτυχισμένες στιγμές από το παρελθόν…
Όπως όταν εγώ καθόμουν με τη γιαγιά μου δίπλα στη σόμπα και άκουγα ιστορίες. Μόνο που τώρα είμαι εγώ αυτή που μου λέω το παραμύθι μου.
Μέμη: «Η Γριά και οι Μάγισσες», είναι ένα παραμύθι που δείχνει πόσο ευτυχισμένοι νιώθουμε, όταν σώζουμε με αυτοθυσία τον τόπο μας, αλλά και την ψυχή μας. Πώς ένα παιδί βιώνει την αυτοθυσία στην ψυχοσύνθεση του.
κα Μάνου: Η αλήθεια είναι ότι στις παρουσιάσεις που κάνω και στις συζητήσεις που γίνονται μετά με τα παιδιά, ποτέ κανένα παιδί δεν αναρωτήθηκε αν μπορούσε η γριά να αποφύγει τη θυσία. Έχουν μια αίσθηση ικανοποίησης για τη σωτηρία της πόλης από τις μάγισσες. Πιστεύω ότι το τέλος του παραμυθιού είναι αυτό που και τα ίδια θα διάλεγαν να δώσουν αν τους το είχαμε ζητήσει.
Μέμη: Μιλήστε μας λίγο για την ιστορία του παραμυθιού.
κα Μάνου: Όλο το συλλογικό έργο «Το κάστρο των παραμυθιών» αποτελείται από παραμύθια που στηρίζονται σε θρύλους από διάφορα μέρη της Ελλάδας.
Το δικό μου παραμύθι δημιουργήθηκε βάση του θρύλου για τη γνωστή παραλία της Άνδρου, που ονομάζεται «της γριάς το πήδημα».
Ο θρύλος μιλάει για ένα Τούρκο που κυνηγούσε μια γριά. Αυτή προκειμένου να μην πέσει στα χεριά του, προτίμησε να πηδήξει στη θάλασσα και να πνιγεί.
Ο Τούρκος στο δικό μου παραμύθι έγινε… «μάγισσες με επεκτατικές διεκδικήσεις για τη πόλη της γριάς».
Από δω και πέρα κτίζεται μια ιστορία, που μέσα από διάφορες ανατροπές , μιλά για τη φιλοπατρία της γριάς, αλλά και την προσπάθειά της να κρατήσει τη ψυχή της καθαρή.
Μέμη: Ποιο είναι το μυστικό για να αγαπήσει ένα παιδί τα βιβλία και τη «μυρωδιά του χαρτιού» και να το απομακρύνει από την ψυχρή τεχνολογία;
κα Μάνου: Νομίζω ότι αυτό που βλέπουν τα παιδιά μέσα στο σπίτι τους, αυτό κάνουν και τα ίδια. Αν οι γονείς ασχολούνται με το διαδίκτυο όλη την μέρα, αυτό θα κάνουν και τα παιδιά. Αν οι γονείς διαβάζουν, αυτό θα δοκιμάσουν να κάνουν κι εκείνα. Κι αν διαβάσουν δυο τρεις φορές, θα αγαπήσουν το βιβλίο, γιατί το βιβλίο είναι καράβι ταξιδιάρικο σε ανύπαρκτους μεν τόπους, αλλά τόπους που έχουν τις αλήθειες και τις αξίες της ζωής. Καμιά ιστοσελίδα δεν χαρίζει αυτή τη γλυκιά αίσθηση που έχουν οι ζωγραφιές κι οι ιστορίες πάνω στο χαρτί.
Μέμη: Γνωρίζετε από την αρχή, το τέλος της κάθε ιστορίας που γράφετε ή οι ήρωες σας είναι «ανυπάκουοι» και σας καθοδηγούν αυτοί;
κα Μάνου: Το τέλος το ξέρω από την αρχή σ’ ένα μεγάλο ποσοστό. Εκεί που κάνουν ό,τι θέλουν οι ήρωες μου είναι στα γεγονότα κατά την εξέλιξη της ιστορίας και στις ανατροπές κατά τη διάρκεια της.
Μέμη: Ποια είναι η ευθύνη ενός συγγραφέα που γράφει ένα παιδικό βιβλίο;
κα Μάνου: Η ευθύνη ενός συγγραφέα απέναντι στο παιδί είναι η ίδια με αυτή της οικογένειες και του σχολείου. Τα παραμύθια πρέπει να δώσουν τη δύναμη στα παιδιά μεγαλώνοντας να αντιμετωπίσουν τους λύκους της ζωής τους.
Μέμη: Τι θεωρείτε πιο σημαντικό σε μια παιδική ιστορία όταν τη γράφετε; Το ίδιο το μήνυμα, τα μηνύματα της ιστορίας ή τον τρόπο με τον οποίο θα τα εκφράσετε;
κα Μάνου: Τα μήνυμα ενός παραμυθιού είναι πολύ σημαντικό, γιατί είναι το μάθημα που θα πάρει το παιδί. Αυτό από μόνο του, όμως, πατά σε ένα μόνο πόδι. Ο τρόπος που θα πεις την ιστορία είναι κι αυτός πολύ σημαντικός , γιατί από το ύφος γραφής του κάθε συγγραφέα εξαρτάται αν θα τα καταφέρει να μιλήσει στη ψυχή του παιδιού και να το πείσει. Αυτό είναι το άλλο πόδι. Και τα δυο μαζί είναι ένα παραμύθι που πατά γερά στη γη και με τα δυο του πόδια.
Για το Web Music Radio, Μέμη
Πληροφορίες για το βιβλίο:
Το παραμύθι περιλαμβάνεται στον συλλογικό τόμο «Το κάστρο των παραμυθιών», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ωρίων.
Περιλαμβάνει δέκα μοναδικά εικονογραφημένα παραμύθια, εμπνευσμένα από αντίστοιχους ελληνικούς παραδοσιακούς θρύλους. Πρόκειται για μία ξεχωριστή συνάντηση δέκα συγγραφέων, που ενώνουν τις πέννες τους για να μας μεταφέρουν στον κόσμο του αυθεντικού παραμυθιού. Στο βιβλίο περιλαμβάνονται οι αρχικοί θρύλοι από διάφορα μέρη της Ελλάδας καθώς και προτάσεις για ασκήσεις δημιουργικής γραφής. Διαβάζεται από μικρούς και μεγάλους.
Τα παραμύθια γράφουν αλφαβητικά οι: Άννα Αθανασιάδου, Μαρία-Μαριλύ Γαλίζη, Κατερίνα Δίελα, Κατερίνα Θεοδωρίδου-Γιολασιγμάζη, Ιωάννα Καρρά, Άννα Μάνου, Μαργαρίτα Μάρκουλα, Αικατερίνη Μιχαήλ, Αικατερίνη Ναζλή, Μαριλένα Πονηράκη.
Ποίηση: Σοφία Σκλείδα
Λαογραφικό σημείωμα: Ιωάννα Φώκου
Εικονογράφηση: Ματίνα Ζέρβα
Καλλιτεχνική επιμέλεια: Μιμίκα Καπούλα
