Ένα κινηματογραφικό αντίο στον θρυλικό Κόμπι Μπράιαντ, με τη βραβευμένη με Όσκαρ μικρού μήκους ταινία «Dear Basketball», η οποία βασίστηκε στο ομώνυμο ποίημα του.
Πριν την απονομή του βραβείου, ο Bryant είχε δηλώσει πως «Δεν ξέρω αν είναι δυνατό (σ.σ να κερδίσω το Oscar)…Εννοώ πως ως παίκτες του μπάσκετ, υποτίθεται πως πρέπει κλείνουμε το στόμα και να ντριμπλάρουμε, αλλά χαίρομαι που κάνουμε κάτι περισσότερο από αυτό».
Διαβάστε το ποίημα του & δείτε το καταπληκτικό βίντεο:
«Αγαπημένο μου μπάσκετ
Από τη στιγμή που άρχισα να φοράω τις αθλητικές κάλτσες του πατέρα μου
Και να σουτάρω στο μυαλό μου
Νικητήρια καλάθια
Στο γήπεδο Great Western Forum
Ένα πράγμα μόνο ήξερα ότι είναι αληθινό:
Η αγάπη μου για σένα.
Μια αγάπη τόσο βαθιά που σου έδωσα τα πάντα – Από το μυαλό και το σώμα μου
Μέχρι το πνεύμα και την ψυχή μου.
Όταν ήμουν ακόμα ένα αγόρι έξι χρονών
Τόσο ερωτευμένο μαζί σου
Δεν έβλεπα το τέλος του τούνελ.
Έβλεπα μόνο τον εαυτό μου
Να φεύγει τρέχοντας από το τούνελ.
Και συνέχισα να τρέχω.
Να τρέχω για σένα πάνω-κάτω στο παρκέ
Πίσω από κάθε χαμένη μπαλιά.
Μου ζήτησες τη μαγκιά μου
Σου έδωσα την καρδιά μου
Μαζί με τόσα άλλα πράγματα
Έπαιζα μέσα στον ιδρώτα και στις πληγές
Όχι για χάρη των προκλήσεων
Αλλά επειδή μου το ζήτησες ΕΣΥ.
Όλα τα έκανα για ΣΕΝΑ
Γιατί αυτό κάνεις
Όταν σ’ έχουν κάνει να νιώσεις όσο
Ζωντανό με έκανες εσύ να νιώθω.
Χάρισες σ’ ένα εξάχρονο αγόρι το όνειρο των Lakers
Και γι’ αυτό θα σ’ αγαπώ για πάντα.
Δεν θα μπορέσω όμως να σ’ αγαπώ με την ίδια εμμονή για πολύ ακόμα.
Αυτή η σεζόν είναι ό,τι μου έχει μείνει να δώσω.
Η καρδιά μου αντέχει τα χτυπήματα
Το μυαλό μου αντέχει τη φθορά
Το κορμί μου όμως ξέρει ότι ήρθε η ώρα για το αντίο.
Κι αυτό είναι ΟΚ. Είμαι έτοιμος να σ’ αποχωριστώ.
Στο λέω τώρα για να το ξέρεις
Έτσι ώστε να απολαύσουμε την κάθε στιγμή που μας μένει μαζί.
Τις καλές και τις κακές.
Δώσαμε ο ένας στον άλλον
Ό,τι είχαμε να δώσουμε.
Και γνωρίζουμε κι οι δυο μας, ασχέτως του τι θα κάνω μετά
Ότι θα είμαι πάντα εκείνο το παιδί
Με τις ανασηκωμένες κάλτσες
Ένας σκουπιδοτενεκές στην γωνία
5 δευτερόλεπτα μένουν στο ρολόι
Η μπάλα στα χέρια μου.
5 … 4 … 3 … 2 … 1
Σ’ αγαπώ πάντα
Κόμπι»
