Κινέζοι αρχαιολόγοι εκτιμούν ότι η Δύση ήρθε πολύ νωρίτερα σε επαφή με την Κίνα και μάλιστα χάρη στα ταξίδια των Αρχαίων Ελλήνων.
Ως τώρα οι ειδικοί ανέφεραν ότι ο πρώτος Ευρωπαίος που έφτασε στην χώρα της Ανατολής ήταν ο Μάρκο Πόλο τον 13ο αιώνα. Ο αρχαιολόγος όμως Li Xiuzhen από το Μουσείο του Μαυσωλείου του Αυτοκράτορα Τσιν Σι Χουάνγκ, πρώτου Αυτοκράτορα της Κίνας, ανακοίνωσε ότι νέα ευρήματα δείχνουν ότι η Ευρώπη ήρθε σε επαφή με την Κίνα 1.500 χρόνια νωρίτερα χάρη στους Αρχαίους Έλληνες και -πιο συγκεκριμένα- στον Μέγα Αλέξανδρο.
Τονίζει μάλιστα πως ήδη από τον τρίτο αιώνα π.Χ. τεχνίτες που προέρχονταν από τον ελλαδικό χώρο εκπαίδευαν τους Αρχαίους Κινέζους σε νέες τεχνικές κατασκευής.
«Έχουμε ενδείξεις ότι υπήρχε επαφή μεταξύ της Κίνας του Πρώτου Αυτοκράτορα και της Δύσης πριν το άνοιγμα του Δρόμου του Μεταξιού. Αυτό έγινε πολύ νωρίτερα από ό,τι μέχρι σήμερα πιστευόταν», αναφέρει η αρχαιολόγος Li Xiuzhen, από το Μουσείο του Μαυσωλείου του Αυτοκράτορα Τσιν Σι Χουάνγκ.
Μια άλλη έρευνα εντόπισε Ευρωπαϊκό μιτοχονδριακό γονιδίωμα σε αρχαιολογικές ανασκαφές στην επαρχία Σιντζιάνγκ στα βορειοδυτικά της χώρας. Αυτό σημαίνει ότι Δυτικοί μετοίκησαν, έζησαν και πέθαναν εκεί κατά την περίοδο που Αυτοκράτορας ήταν ο Τσιν Σι Χουάνγκ.
Όλα ξεκίνησαν όταν αγρότες εντόπισαν 8.000 ομοιώματα από τερακότα θαμμένα σε κοντινή απόσταση από τον τάφο του πρώτου αυτοκράτορα το 1974. Μόνο που δεν υπήρχε η παράδοση δημιουργίας μεγάλων ανθρώπινων ομοιωμάτων στην Κίνα πριν την δημιουργία του συγκεκριμένου τάφου.
Οι φιγούρες που εντοπίζονταν συνήθως δεν ξεπερνούσαν τα 20 εκατοστά σε μέγεθος. Ο δρ Xiuzhen εξηγεί ότι η γρήγορη ανάπτυξη των δεξιοτήτων των τεχνιτών πρέπει να προέρχεται από ξένες επιρροές.
Αυτό που εκτιμούν είναι ότι ο περίφημος Στρατός από Τερακότα και άλλα ομοιώματα είναι επηρεασμένα από την αρχαιοελληνική τέχνη. Την συγκεκριμένη θεωρία υποστηρίζει και ο καθηγητής Λούκας Νίκελ από το Πανεπιστήμιο της Βιέννης. …
H ετυμολογική προέλευση της λέξης Σαμαρκάνδη προήλθε από τη συνένωση της πρόθεσης «εις» με την τοπωνυμία «Μαρκάνδη».
Το «Εις Μαρκάνδην» που έλεγαν οι Μακεδόνες όταν έφτασαν στην Κεντρική Ασία κατέληξε στο Σαμαρκάνδη.
Ονόματα της μακεδονικής δυναστείας, όπως το Ρωξάνη, είναι και σήμερα κοινότυπα μεταξύ των Ουζμπέκων.
Φτάνοντας ο Μέγας Αλέξανδρος στη Σαμαρκάνδη, ένα απο τα ευφορότερα σημεία της Κεντρικής Ασίας, διαπίστωσε ότι περαιτέρω πορεία προς βορράν δεν είχε στρατηγική σημασία, διότι την πεδιάδα διαδέχονταν οι άγονες στέπες που οδηγούν μέχρι τη Μογγολία και τη Σιβηρία. Για αυτό και στράφηκε προς νότο, προς την Ινδία.
Ο Μέγας Αλέξανδρος, όμως, διαπίστωσε ότι η Σαμαρκάνδη μπορούσε να μετατραπεί στον εμπορικό κόμβο μεταξύ Μεσογείου και Κίνας και αυτό έπραξε. Σχεδίασε τις πρώτες συγκεκριμένες εμπορικές διαδρομές μεταξύ ανατολικής και δυτικής Ασίας. Η συνέχεια είναι η δημιουργία των περίφημων«Δρόμων του Μεταξιού».
Η Σαμαρκάνδη για χιλιετηρίδες, μέχρι την εμφάνιση του σιδηροδρόμου στη Ρωσία και την ανακάλυψη της ατμοπλοΐας κατά τον 19ο αιώνα, ήταν ο κυριότερος εμπορικός και επικοινωνιακός κόμβος των καραβανιών που με καμήλες μετέφεραν από την Άπω Ανατολή μέχρι τα λιμάνια της Μεσογείου και αντιστρόφως προϊόντα. Λόγω υψηλών θερμοκρασιών κατά την ημέρα, τα καραβάνια ήταν υποχρεωμένα να ταξιδεύουν το βράδυ, όταν δηλαδή η θερμοκρασία κατεβαίνει κατακόρυφα. Τα καραβάνια για να μπορούν να ταξιδεύουν το βράδυ είχαν σαν πλοηγό τα άστρα. Έτσι δεν κινδύνευαν να αποπροσανατολιστούν. Αυτό είχε σα συνέπεια την ανάπτυξη της αστρονομίας ως επιστήμης στη Σαμαρκάνδη.
Στο εξαιρετικό μουσείο Αστρονομίας στη Σαμαρκάνδη οι αναφορές στους αρχαίους Έλληνες αστρονόμους, με προεξάρχοντα τον Αρίσταρχο τον Σάμιο, είναι πλούσιες. Οι χάρτες του μουσείου για τις διαδρομές των καραβανιών μέσω Σαμαρκάνδης προς την Άπω Ανατολή και τη Μεσόγειο αποτυπώνουν μια τεράστια εμπορική επικοινωνία που κράτησε για χιλιετηρίδες.
Οι ανακοινώσεις αρχαιολόγων ότι τα αγάλματα του Πήλινου Στρατού στην επαρχία Ξινγιάν της Κίνας έχουν επιρροές από πιθανή επί τόπου παρουσία Ελλήνων γλυπτών, επιβεβαιώνει ότι η ιστορία της ανθρωπότητας έχει ακόμη πολλές άγνωστες πλευρές της να ανελκύσει στο φως.
Πολύ πιθανόν, Έλληνες καλλιτέχνες να έφτασαν μέχρι την Κίνα, κινούμενοι πάνω στους δρόμους επικοινωνίας που άνοιξε ο Μέγας Αλέξανδρος και να δίδαξαν τεχνικές γλυπτικής εκεί. Η αίσθηση που αποπνέουν τα εκατοντάδες αγάλματα στρατιωτών και ίππων, καθένα με διαφορετικό πρόσωπο και ενδυμασία, είναι μοναδική.
Αν επιβεβαιωθεί επιστημονικά η παρουσία αυτή, τότε η ιστορία είναι υποχρεωμένη να αναθεωρήσει πολλές από τις μέχρι σήμερα επικρατούσες εκδοχές της ως προς την εξέλιξη της επικοινωνίας μεταξύ πολιτισμών και γεωγραφικών τόπων στο πέρασμα των αιώνων.
Αυτή, άλλωστε είναι και η γοητεία της ιστορίας ως επιστήμης: να εμπλουτίζει διαρκώς την γνώση μας και να βελτιώνει την αντικειμενικότητά μας.
ΠHΓΗ: huffingtonpost.gr
