Με αφορμή την είσοδο της στις 50 καλύτερες τενίστριες της WTARanking (Top 50), νομίζω πως βρισκόμαστε στο καταλληλότερο timing ώστε να συστηθεί και στο ευρύτερο κοινό (πέραν του τενιστικού) η πρωταθλήτριά μας Μαρία Σάκκαρη.
Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 25 Ιουλίου 1995 (22 ετών σήμερα).
Μολονότι το άθλημα της αντισφαίρισης δεν χαίρει και ιδιαίτερης εκτίμησης στη χώρα μας και το κοινό του είναι εξαιρετικά περιορισμένο, οφείλεται να αναγνωριστεί ο μεγαλειώδης άθλος της Μαρίας, η οποία κατόρθωσε προτάσσοντας το σθένος και την αστείρευτη ψυχική της δύναμη να αναρριχηθεί στο Top 50 της παγκόσμιας κατάταξης στις γυναίκες.
Αν και outsider, φαίνεται πως το μέταλλο του νικητή είναι χαραγμένο βαθιά μέσα της κάτι που οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στο ένδοξο παρελθόν της οικογένειάς της στο χώρο του tennis.
Όλα ξεκίνησαν το 1948…
Σε μια εποχή που τα μικρά παιδιά ήταν σύνηθες φαινόμενο να δουλεύουν μετά το σχολείο, έτσι και ο παππούς της Μαρίας, ο Δημήτρης Κανελλόπουλος, βοηθούσε στην καθαριότητα του Ομίλου Αθηνών.
Συναναστρεφόμενος διαρκώς με το χώρο του tennis, φαινόταν αναπόφευκτο να μην αποφασίσει να ασχοληθεί περαιτέρω με το άθλημα…
Συνέλεγε τις σπασμένες ρακέτες των πλουσίων, και αφού τις επιδιόρθωνε, έπαιζε κρυφά, ερχόμενος σε μια πρώτη επαφή με το άθλημα.
Κάποια στιγμή εμφανίστηκε στον Όμιλο Αντισφαίρισης Αθηνών ο τότε No 2 του κόσμου, Ham Richardson, ο οποίος είχε επιλέξει τον Όμιλο για την προετοιμασία του εν όψει του Roland Garros.
Καθώς δεν υπήρχε κανείς διαθέσιμος διεθνής παίκτης ώστε να προπονηθεί ο Richardson, ο προπονητής Γιάννης Αργυρίου πρότεινε τον Δημήτρη Κανελλόπουλο.
Η συνέχεια ανήκει στην ιστορία…Ταξίδεψε παντού, αγωνίστηκε σε κάθε λογής διοργάνωση και αποφάσισε να γίνει προπονητής, με τον Όμιλο Αθηνών φυσικά να τον υποδέχεται.
Η Μαρία είναι συνεπώς γέννημα θρέμμα άκρως τενιστικής επιτυχημένης οικογένειας, μιας οικογένειας που για τρεις συνεχόμενες γενιές η καθημερινότητά της στρέφεται γύρω από το tennis. Η μητέρα της, Αγγελική Κανελλοπούλου (No 43, 1987), και ο παππούς της, Δημήτρης Κανελλόπουλος, προπονητής στον Όμιλο Αθηνών.
Στον Όμιλο Αντισφαίρισης Ψυχικού, η Σάκκαρη έκανε τα πρώτα της βήματα. Από πολύ μικρή ηλικία έδειξε το έντονο ενδιαφέρον της για το tennis. Άρχισε να παίζει σε group τέσσερεις φορές την εβδομάδα, μέχρι που εκδήλωσε στη μητέρα της την επιθυμία να μετακινηθεί στον Όμιλο Αθηνών, όπου την προπόνησή της ανέλαβε ο παππούς της, με το τέννις να γίνεται πλέον ασχολία καθημερινή…
Ήταν 11 χρονών όταν βίωσε την πρώτη της ερασιτεχνική εμπειρία σε ερασιτεχνικό πρωτάθλημα στη Λαμία. Ήταν μάλλον η στιγμή που πήρε τη μεγάλη και παράλληλα δύσκολη απόφαση να ασχοληθεί επαγγελματικά.
Αξίζει να σημειωθεί (μία ίσως άγνωστη πτυχή για την Μαρία Σάκκαρη) πως στα 14 της, έπειτα από παρότρυνση της έμπειρης στο χώρο μητέρας της, ασχολήθηκε με το στίβο, βελτιώνοντας σε μεγάλο βαθμό την αντοχή της και τη σωματική της διάπλαση.
Σπουδές…
Το Γυμνάσιο το ολοκλήρωσε στο Κολέγιο Ψυχικού. Η πορεία που είχε επιλέξει ωστόσο η Μαρία να ακολουθήσει στο χώρο της Αντισφαίρισης δε μπορούσε να συμβαδίσει με τις απαιτήσεις του ελληνικού συστήματος εκπαίδευσης, στο οποίο δεν περιλαμβάνεται η υποστήριξη αθλητών (απουσίες κλπ.)
Αναζήτησε την καλύτερη δυνατή λύση, μετακομίζοντας στο InternationalSchoolofAthens.
Γεγονός που υπερτονίζει την αφοσίωση της Σάκκαρη στους στόχους της συνιστά η απόρριψη ευκαιριών που της ανοίχτηκαν σε σημαντικά Πανεπιστήμια στις Η.Π.Α., ώστε να επικεντρωθεί ολοκληρωτικά στο μεγάλο στόχο της, που δεν ήταν άλλος από το Top 100 (πλέον βέβαια φιγουράρει στο No 50 της παγκόσμιας κατάταξης).
Το τώρα…
Από τα 18 η Μαρία έχει μετακομίσει στη Βαρκελώνη, όπου και προπονείται από τον Thomas Johansson.
O Σουηδός ήταν No 7 στην παγκόσμια κατάταξη.
Στο τελευταίοτουρνουά που έλαβε μέρος, WTAWuhan, το οποίο της εξασφάλισε και την είσοδο στο Top 50, έφθασε έως τα ημιτελικά όπου και γνώρισε τον αποκλεισμό από την Caroline Garcia (France), No 15 στο ranking, με 3-6, 2-6.
Καταλήγοντας λοιπόν, αξίζει να επισημανθεί πως σε μια χώρα που μοιάζει με ακυβέρνητο καράβι που μπάζει από παντού, η Μαρία έχει πετύχει να αναδειχθεί (από τα 22 της κιόλας χρόνια) σε μία εκ των κορυφαίων τενιστριών παγκοσμίως, όντας υποσχόμενη για ακόμη μεγαλύτερες στιγμές.
Εκπροσωπεί επάξια τη χώρα μας σε έναν χώρο που παραδοσιακά δεν είμαστε υπερδύναμη (ούτε καν δύναμη…) και καταφέρνει να μας κάνει διαρκώς περήφανους με το Σπαρτιάτικο πείσμα και τη δίψα της για το καλύτερο.
Ας δώσουμε λοιπόν στη Μαρία την προσοχή που με τo σπαθί της έχει κερδίσει και ας είναι αυτή η αφορμή για να έρθουμε λίγο πιο κοντά σαν λαός με το tennis.
Μάνος Καβαρνός
